Öncelikle birbirlerinden çok son derece olumsuz hava ve saha koşulları ile uğraş etmek zorunda kalan iki grubun oyuncularını da tebrik etmek gerekiyor. Bu türlü bir tarih için yapılabilecek en berbat seçimdi Olimpiyat Stadı. Esasen o stat hiçbir vakit için hakikat bir seçim olamaz. Bu ortada Üstün Kupa maçlarının dönem açılışının çabucak öncesinde oynanması çok daha isabetli olacaktır.
Maça gelirsek, ezeli rakibi üzerinde çok büyük bir üstünlük kurdu Fenerbahçe ve bunun sonucunda de kupaya uzandı. Esasen gerek sarı- lacivertlileri bugünkü noktaya getiren süreç gerekse de bunun sonucu olan kupa, çok rahat bir halde Tedesco’nun zaferi olarak isimlendirilebilir. Fenerbahçe’nin başına geçtiğinde ne vakit gönderileceğine dair papatya falları açılan Domenico Tedesco, tırnaklarıyla kazıyarak yaptı yerini. O kırılgan kadrosu yılmayan, mücadeleci, savaşçı bir kimliğe büründürdü. Sonuçta da pozitif futbol, ligde önemli bir şampiyonluk bahtı ve Galatasaray’ı yenerek kazanılan bir Harika Kupa geldi. Elbet dünkü finalde de net bir halde hissedildi Tedesco’nun tesiri. Her manada final derbisine daha güzel hazırlanan ve tekrar her manada rakibinden daha düzgün olan Fenerbahçe’ydi. Sarı- lacivertli oyuncular harikulade bir inanmışlıkla, inançla uğraş ettiler ve misyonlarını en güzel biçimde yaptılar. Elbette ön plan çıkan Matteo Guendouzi oldu. 7 Ocak’ta Lazio formasıyla Fiorentina’ya karşı 90 dakika uğraş etmesinin akabinde 8 Ocak’ta İstanbul’a gelip Fenerbahçe’ye imza atan ve ekiple tek idmana çıkıp direkt birinci on birde derbiye başlayan Fransız futbolcu, dayanılmaz performansı ve birinci maçında attığı hoş golüyle maça damga vurdu. Onun bu performansının akabinde Fenerbahçe orta alanına yıllardır aranan kanın bulunduğunu büyük oranda söyleyebiliriz. Ligin en yeterli orta alanına karşı çok âlâ çaba etti, ayakta kaldı ve sonucunda de istatistiklere de yansıyan bir muvaffakiyet elde etti Guendouzi.
Elbette ekibin genel olarak geldiği yer, orta transferdeki Guendouzi ve Musaba tercihleri ve bu oyunculara birinci maçlarında direkt birinci on birde vazife verilip muvaffakiyet elde edilmesi de yeniden bir teknik yönetici becerisi. Tedesco’yu bu manada da tebrik ve takdir etmek gerekiyor. Alışılmış onun yanında Fenerbahçe’nin yeni idaresini de. Gereksiz tartışmalara girip daha alt kalitede oyuncular almak yerine teknik yöneticinin isteği doğrultusunda kaliteli nokta transferler yaptılar. Bu da sonuca yansıdı ve bir kupa ile karşılığını buldu.
Galatasaray’a gelirsek, Okan Buruk sıradan bir lig maçı edasında çıktı Fenerbahçe derbisine. Esasen orijini bek olmayan ve bu nedenle de defansif tarafı zayıf olan Sallai yerine ligdeki derbi çabasında olduğu üzere sağ bekte Davinson Sanchez yahut hiç olmadı Kaan Ayhan, stoperde
de Lemina ile başlanabilirdi final derbisine. Hakikaten Sanchez’in sağ bek, Lemina’nın da stoperde olduğu diziliş başarılı olmuştu Kadıköy’deki gayrette. Bunun dışında hamle bölgesindeki yıldızları sönünce ileride de tesirli olamadı Galatasaray. Kanatlarda Sane ve Barış Alper Yılmaz, on numarada da Yunus Akgün çok etkisiz kaldılar. Hâlâ tam manasıyla hazır olamayan Icardi’nin uğraşı da tek başına bir işe yaramadı. Defansına da yardıma geldi Arjantinli golcü ancak Fenerbahçe’nin ikinci golünde onun denetim ettiği Oosterwolde topu ağlarla buluşturdu.
Okan Buruk, büyük ihtimalle eksik kalma dehşetiyle Sanchez’i devrede oyundan aldı. Sallai de 87 dakika sağ bek oynadı. Sara’yı 46’da alana süren Buruk, İlkay Gündoğan’ı onunla birlikte alana sürmek yerine 72. dakikayı bekledi.
Kısacası nasıl Fenerbahçe derbiye her manada yeterli hazırlanmış ve her manada güzelse Galatasaray da her manada bir o kadar berbat hazırlanmış ve her manada bir o kadar berbattı. Fenerbahçe maçın başından sonuna kadar oyunun tek hâkimiydi. Son kısımda geri çekildiklerinde bile rakibe alan bırakmadılar ve konum bahtı vermediler. Gerçekten birinci yarıda kornerden Icardi ve Sanchez ile bulduğu konum dışında net bir duruma giremedi sarı- kırmızılılar. Günay’ın kurtarışları ve Kerem Aktürkoğlu’nun daha tesirli olamaması maçın farka gitmesini önledi. Elbette Osimhen’in yokluğunun getirdiği handikabı da es geçmemek lazım. Adeta bir ekibe bedel olan Nijeryalı golcünün olmayışı Galatasaray için çok büyük bir eksiklik.
Fenerbahçe uzun vakit sonra birinci kere rakibi karşısında bu kadar tesirli, bu kadar dominant bir oyun oynadı ve zafere ulaştı. Sarı- lacivertlilerin Tedesco ile geldikleri süreç, bu maçtaki manzaraları ve kazanılan kupa ligin gidişatını da değiştirebilir. Şayet Fenerbahçe, bu maçtaki oyunu, arzuyu, iştahı ve konsantrasyonu ligin geneline yayabilirse Galatasaray’ın ligde uzun müddettir hâkim olduğu üstünlüğü sona erdirebilir. Burada iki sorunun karşılığı belirleyici olacak:
1- Fenerbahçe bu final maçındaki oyunu, arzuyu, iştahı ve konsantrasyonu ligin geneline yayabilecek mi?
2- Galatasaray bu final maçından gerekli dersleri çıkartıp şu anda zenginlik ve kalite açısından rakibinin gerisine düşmüş olan takımını orta transferde kıymetli isimlerle destek edip güçlendirebilecek mi?
