Melisa Vardal – Artin Demirci’nin altı yıl ortadan sonra açtığı “Siyahın İçinde, Beyazın İçinde ve Başka Patikalar” başlıklı şahsî standı, izleyiciyi çağdaş fotoğrafta monokromun imkanlarını yine düşünmeye davet ediyor. Red Rouge Art’ın yeni yerinde izleyiciyle buluşan sergi sanatçının yıllara yayılan üretiminden seçilmiş 50’den fazla yapıtını bir ortaya getiriyor. Siyah, beyaz ve gri tonların baskın olduğu bu seçki vakit zaman güçlü renk geçişleriyle kesintiye uğrayan katmanlı bir görsel seyahat sunuyor.
Engellenemeyen coşku
Demirci, monokromu bir sonuç ya da sınırlayıcı bir estetik tercih olarak değil, fotoğrafın kurulacağı yüzeyin temel bileşenlerinden biri olarak ele alıyor. Stantta yer alan fotoğraflar, Demirci’nin yüzeyle kurduğu ilgiyi merkeze alan bir fotoğraf anlayışını yansıtıyor. Sanatçı için siyah ya da beyaz, başlı başına bir sonuç değil fotoğrafın üzerinde kurulacağı tabanın bir modülü. Renk ise bu yapı içinde bastırılamayan bir öge olarak kendini gösteriyor. “Siyah-beyaz fotoğraflar yapmak üzere bir gayem yok” diyen Demirci, resmi tüm elemanlarıyla birlikte düşündüğünü vurgulayarak “Renk de fotoğrafın bir elemanıdır. Benim için renk engelleyemediğim bir coşku kaynağıdır. Renkli olmaması gereken resme bile burnunu sokar” diyor. Standın başlığında yer alan “patikalar” ise sanatkarın fotoğrafın bugünkü durumuna dair hoşnutsuzluğunu lisana getirdiği bir metafor olarak öne çıkıyor. Demirci, “ana yol” olarak tanımladığı alanın fotoğraf olmayan ögeler tarafından işgal edildiğini söylüyor. Ona nazaran patikalar, ana yolların etrafında kalan; suratın içinde fark edilmeyen fakat hayata ve dünyaya dair hâlâ değerli olan şeyleri barındıran alanlar. Sanatçı, izleyiciyi tam da bu patikalara sapmaya, fotoğrafın hâlâ keşfedilmeyi bekleyen imkânlarını takip etmeye çağırıyor.
Unutulmayı önlemek için sergilenmeli
Artin Demirci fotoğraflarının sergilenmek için yapılmadığını fark ettiğinde özgürleştiklerini söylüyor. Lakin bu özgürlük aynı vakitte kırılgan bir durum. Vakte güçlü olsalar bile fotoğrafların örtülme, unutulma tehdidini ortadan kaldırmanın yollarından biri sergilemek. Fotoğrafları izleyiciyle paylaşmak, onları kayıtlara geçirmek ve görünür kılmak gerekiyor. “Çünkü dünyanın resmi o denli ya da bu türlü olmak zorunda” diyor Demirci.
