Mimar Süeda ve inşaat mühendisi Mehmet Faruk Çubuktar çifti, birinci çocukları Sarp’ı, ağız kuruluğu ve sık idrara çıkma şikayetleri nedeniyle hastaneye götürdü. Tabiplerin yaptığı testlerde Sarp’a Tip-1 diyabet tanısı konuldu ve 2 hafta hastanede yatış verildi. Hastane çıkışı günlük hayatlarına geri dönen aile çalıştıkları için gün içerisinde Sarp’ın hastalığına uygun şartlarda eğitim veren kreş arayışına girdi. Kentte uygun kurallarda kreş bulamayan çift, kendi işlerini bırakarak kreş açtı.
‘TÜM İŞÇİ DİYABET EĞİTİMİ ALDI’
Kreşte hem diyabetli hem de öteki sıhhat problemleri olan çocuklara sıhhat temelli eğitim verdiklerini belirten Süeda Çubuktar, kurumda çalışan bütün çalışanın de diyabet eğitimi aldığını belirtti. Yaşadıkları süreci anlatan Çubuktar, ”8 yıldır Gaziantep’te mimarlık yapıyordum. Eşimle birlikte çalışıyoruz. Bu sebeple çocuğumuza bir kreş muhtaçlığı vardı. Bundan bir sene evvel çocuğumuz diyabet tanısı aldı. Bu bir sene içerisinde biz çocuğumuzu bırakabileceğimiz bir yer olmadığını fark ettik. Yalnızca bizim değil diyabetli hiçbir çocuğun rahat rahat gidebileceği bir yer olmadığını fark ettik. Bunun üzerine biraz elimizi taşın altına koymak istedik. Bir kreş açtık. Kreşimizde tüm çalışanımız, aşçısından tutun öğretmenine kadar hepsi diyabet eğitimi aldı. Şu anda kurumumuzda hem olağan çocuklara hizmet veriyoruz hem de diyabetli çocuklar için özel olarak hazırladığımız menülerden, sıhhat temelli sistemden faydalandırarak bir eğitim sunmayı hedefliyoruz. Tabi biz bu programı yaparken gerek çocuk hekiminden gerek diyetisyenden hepsinden fikir alarak oluşturduk” dedi.
‘HER ÇOCUKTA FARKLI İŞLEYEN BİR SÜREÇ’
Önceliklerinin sıhhat olduğunu söyleyen Süeda Çubuktan, “Şimdi çocuğumuzda aygıt takılı. Esasen şu anda tüm çocuklarda sensör takılı. Şeker takibini o biçimde yapıyoruz. Anne baba olarak bile siz 7-24 yanında olsanız dahi bir çocuğun şekerini olağan başka çocuklar üzere daima o referans aralığın içerisinde tutmak çok güç. Kaldı ki bunu ben bir yere güvenip bıraktığımda bu artık imkansıza kalıyor. Zira her çocukta farklı işleyen bir süreç var. Daima takip var. Bu hastalıkta asla bir rehavete yer yok” diye konuştu.
DOKTORLARI TEŞVİK ETTİ
Doktorlarından aldıkları fikir ile yola çıktıklarını tabir eden Çubuktan, “Biz kendi işimizi yapıyorduk ve eşimle bir formda süreci yönetebilirdik. Lakin bizim durumumuzda olan çok çocuk olduğunu hekimimiz vurguladı, dedi ki ‘Benim çok fazla hastam var. Okul kapılarından veliler ağlayarak geri gönderildiler. Şayet bu türlü bir şey yapabiliyorsanız çok hoş olur. Ben de size dayanak olurum. Elimden geleni yaparım’. İtici güçlerden birisi odur. Onun üzerine bu türlü bir kurum açmaya karar verdik” tabirlerini kullandı.
DIŞARIDAN SİMİT BİLE GİRMİYOR
Kreşe dışarıdan bir simit bile girmediğini belirten Süeda Çubuktan, “3 öğün aşçımız kendisi hazırlıyor. Biz kendi çocuğumuzla sıhhatsiz olan her şeyi direkt o sensör üzerindeki bilgilerden görebiliyoruz. Olağanda herkese sıhhatsiz olan şey, diyabetliler de yapması mecburî hale gelen durum. Sağlıklı yaşama merkezi alan bir sistemden kastımız bunu tüm çocuklara anlatarak değil yaşatarak bir farkındalık kazandırmak. Burada aile iştiraki da çok kıymetli. Aile de buna takviye oluyor” dedi.
HER ŞEY OKULDA ÜRETİLİYOR
Süeda Çubuktar, aşçısından öğrenimenine kadar kreşte çalışan herkesin diyabet konusunda eğitim aldığını belirterek, şöyle konuştu:
“Burada sağlıklı sistemden bahsediyoruz. Çocuklara bu farkındalığı yaşayarak kazandırmaktan bahsediyoruz. O biraz topraktan da başlıyor. Biz kendimiz burada çocuklara bahçede ektirip sonrasında onlara toplatıyoruz. Onlar topladıkları marulu alıp yemekhaneye aşçımıza götürüyorlar, ‘Ben topladım’ diye. Her gün bu türlü sırayla biri soğan getiriyor. Aşçımızın onu yıkaması, yemeğe koyması çocuklara da çok hoş bir teşvik oluyor. Büsbütün ilaçsız bir halde minimal ölçüde buraya yetecek kadar kendi tarımımızı yapmaya çalışıyoruz. Veyahut çocukların simit usulü yiyeceği şeyleri içeride yapmaya ve buna çocuklara da katarak götürmeye çalıştığımız bir süreç var. Genel olarak sütü vesaire hepsini dışarıdan alıp kendi içimizde yoğurdumuzu yapalım. En baştaki gayemiz sıhhatle birlikte doğal çocukların görmesi. Onların da bunu yaşayarak hayatına katması. Bizim yönetmeliğimizde diyabet eğitimi tüm okullarda zarurî ama uygulanmıyor. Korkuyor öğretmen, müdür vesaire. O çocukları kabul etmek istemiyorlar. Bu çocukları ayrıştırmak tahlil değil zira bunların tek sorun olarak nitelendireceğimiz şey bedenlerinde pankreası insülin salgılamıyor. Yani bu çocukların bir kabahati yok.”
FİKİR EŞİMDEN ÇIKTI, BEN DE DESTEKLEDİM
İnşaat mühendisi Fatih Çubuktar ise eşinin fikir verdiğini kendisinin de desteklediğini belirterek “İnşaat mühendisiyim. Bir sene evvel farklı bir sektördeydik. Çocuğumuzun sıhhat durumundan ötürü değiştirmek zorunda kaldık. Şu an büsbütün buraya bakıyoruz. Çocuğun sıhhat koşullarından ötürü eşimden bu türlü bir fikir doğdu. Ben de kendisini destekledim. İmal etabında birlikte bulunduk. 3-4 aylık şiddetli bir sürecimiz oldu. Kreşe geçtikten sonra daha hareketli ömür olduğu için hem meskende hem kreşte seyri daha düzgün olan bir şekerle gidiyoruz. Bu hastalıkta hareket her şey olduğu için burada onun müspet yanlarını görüyoruz” diye konuştu.
