Yeri, vakti ve formatıyla bir makûs Harika Kupa tertibini daha geride bıraktık. Kupa galibi Fenerbahçe’nin dün getirip bugün oynattığı transferiyle gol perdesini açması, birinci yarım saatte gülen tarafın sarı lacivertliler olacağını hissettirdi. Guendouzi büyük maçlarda baskıyı kıracağını, oyun hakimiyetini artıracağını gösterdi.
Galatasaray’ın üst üste üç pas zincir kuramaması, ekibin ferdi performanslarının altında kalmasıyla birleşince oyun kurmak neredeyse imkânsız hâle geldi. Kanatlardan üstünlük kurulabilecekken, Fenerbahçe’nin kalabalık olduğu merkezden delmeyi denediler ve ikinci topların birçoklarını rakibe bıraktılar. Oyunu rakip yarı alana yıktıklarında ise ön alanın hareketsizliği nedeniyle tehdit üretemediler. Sane, Yunus etkisizdi; Icardi aslında uzun müddettir yok. Sarı kırmızılılar, Godot’yu bekler üzere aylardır Icardi’nin dönüşünü bekliyor.
Fenerbahçe her dönem şampiyonluğu istiyordu lakin birinci defa buna hakikaten hazırlanan bir idare imajı verdi. Derbiye her tarafıyla rakibinden daha uygun hazırlanmışlardı. Bu türlü maçlar daha alana çıkmadan konsantrasyonla kazanılır. Ekiplerin stata varış saatinden tribün tertibine, dağıtılan yağmurlukların farkına kadar Fenerbahçe maçı başlamadan kazanmıştı. İki yeni transferin birinci maçlarında gol atmasıyla da olumlu hava Kadıköy’e gerçek esmeye başladı.
Bu maçtan sonra yalnızca idarenin hazırlıksızlığı değil Okan Buruk’un tercihleri ve ekibi güzel hazırlayamamış olması da konuşulmalı. Günay kıymetli bir kaleci fakat 35 milyon euro verdiğin kalecinin, ezeli rakibinle oynadığın finalde kalede olması beklenir. Bu cins duygusal kararlar Okan hocanın mesleğinde yeni değil; bedelini ödediği hâlde tıpkı refleksi sürdürmesi dikkat cazibeli.
Son olarak Gökmen Özdenak ağabeye el sallamak istiyorum. Fatih Altaylı köşe yazılarını “Ne vakit adam oluruz?” diye bitirirdi. Bu soruyu alıntılayarak: Ölmüş insanların akabinde hürmet duruşunda sessiz kalmayı ve gerektiği üzere durmayı becerebildiğimizde…
