Maça geçmeden öncelikle iki not paylaşmak istiyorum. Birincisi Fenerbahçe ve Galatasaray’ın artık öbür rakiplere nazaran ortayı uygunca açması… İkincisi ise hem TFF hem Galatasaray’ın skandalı. Kardeşim Gaziantep’te merhum Gökmen ağabeyi nasıl unutursunuz? TFF zati bildiğiniz üzere. Pekala Galatasaray koluna bir siyah bant takmayı akıl edemedi mi? Yazık çok yazık. Sonra dün akşam Adana’da akıllara bant takmak geliyor. Bu türlü rezalet lakin bu ülke futbolunda olur.
Gelelim maça… Fenerbahçe maça çok yeterli başladı. Güya futbolcular devre ortası boşluğunda futbola aç bir halde oyuna başladılar. Solda Kerem, Levent, sağda Musaba ile Mert Müldür rakip kanatlarını daha birinci dakikalarda yerle bir etti.
Gol de o denli geldi. Alışılmış burada Musaba’nın futbolu değerliydi. Yeni bir topluluk hem de büyük bir topluluk. Ve yeni arkadaşlar. Daha ismini bile öğrendiklerinden emin değilim. Ve birinci yarı sağ kanatta dayanılmaz bir performans sergiledi. Asistini de yaptı. Adam eksiltebiliyor, topu taşıyor, şut çekebiliyor ve en değerlisi başını kaldırıyor. Yani daha birinci maçta hakikat transfer olduğunu ve ileride çok iş yapacağını herkese gösterdi.
İlk yarı büsbütün Fenerbahçe’nin üstünlüğü ile geçti. Rakibi 18 içine bir sefer bile sokmadılar. Ve tabi bu yarıda Asensio’nun ne kadar büyük futbolcu olduğunu bir kere daha görmüş olduk. Fenerbahçe’nin iki harikulade şutu direkten döndü. Fark daha da açılabilirdi. Ancak Okan ve direkler buna müsaade vermedi.
2. yarıya Fenerbahçe frene basarak başladı. Samsunspor biraz daha atak gözüktü. Lakin gol noktalarından çok uzak kaldı. Skriniar ile Jayden’in başarılı ve yıpratıcı oyunu Samsunspor forvetini yıldırdı. Kerem’in geliştirdiği ani bir kontrada ise yeniden Musaba Duran’ı gördü. Duran’a da dokunmak kaldı.
Fenerbahçe ismine değerli gelişme 90 dakika boyunca ferdi yeteneklerin sahne almasının yanında taktiksel disiplinin en üst seviyede olmasıydı. Tahminen kimse farkında değil lakin bu Fenerbahçe’de yıllardır görmediğimiz bir özellik.
