Betül Topaklı / Milliyet.com.tr – Berkan Karlankuş, 1991 yılında İzmir’de dünyaya geldi. Annesi aşçı, babası ayakkabı üreticisi olan Berkan’ın, iki ablası, bir ağabeyi, bir de ikizi olmak üzere 4 kardeşi var. Çocukluğu mahalle kültürüyle geçen Berkan, üniversitede işletme kısmını bitirdikten sonra kurumsal bir firmada ‘Maliyet Denetim Uzmanlığı’ yapmaya başladı. İzmir’de başarılı bir iş hayatı olan Berkan’ın anne ve babası, 7 yıl evvel yani emekli olduktan sonra köyleri Sivas’ın Kangal ilçesine bağlı Karagücük köyüne yerleşti. Çalıştığı için 5 yıldır ailesini görmeye gidemeyen genç adam, işinden istifa ettikten sonra 2024 yılında hem ailesini görmek hem de tatil yapmak için köyüne gitti. Bir mühlet ailesinin yanında kaldıktan sonra yaşadığı kente dönüp iş görüşmeleri yapmaya başladı. İzmir’e gittikten sonra aklının daima köyde kaldığını söyleyen Berkan, o günleri şöyle anlatıyor:
“Uzun vakittir ailemi göremiyordum. Çalıştığım işten ayrıldıktan sonra çabucak Sivas’taki ailemin yanına gittim. Köydeki yaşantıyı gördükten sonra ‘bu hayatın içinde’ olmalıyım’ dedim. Ve bir hafta içinde karar vererek köye gelip hayvancılığa ve tarıma başladım. Babam çok dayanak oldu. Zira kurumsal hayatta yalnızca geçimimi sağlayacak kadar para kazanacağımın o da farkındaydı. Bu işi yapıp daha âlâ kurallarda yaşamamı istiyordu. Annem, ‘iyi bir mesleğim var’ diye evvel istemedi. Fakat sonrasında o da verdiğim bu kararın gerçek olduğuna kanaat getirdi.”
‘KENTTE 5 YILDA KAZANACAĞIM PARAYI 1 BUÇUK YILDA KAZANDIM’
Akrabaları ve yakın etrafı Berkan’ın köyde yaşamayacağını, ‘en fazla 3-5 ay içinde geri döneceğini’ söyledi fakat düşündükleri üzere olmadı. Köydeki çalışma hayatına 8 hayvanla başlayan Berkan, bu sayıyı 30’a çıkardı. Büyükşehirde hiçbir vakit para biriktiremediğini, kazandığı paraların borçlara gittiğini söyleyen Berkan, “Kapitalist nizamın gayesi borçlandırmak. Büyükşehir’de tahminen 5 yılda elde edeceğim geliri, köyde 1,5 senede kazandım. İnsanların, ‘köyde çalışıp para kazanamıyoruz’ demesine çok şaşırıyorum” dedi.
“Köyde iş hiç bitmez” kelamının gerçeği yansıtmadığını söyleyen Berkan, “Bu kelam bana çok komik geliyor. Zira insanların büyük kentlerde günlerinin 12-14 saatini işte ve yolda geçiyor. Köyde ise günde en fazla 4 saat çalışılıyor. Günüm, sabah erkenden kalkıp hayvanların yanına gitmekle başlıyor. Onları doyurduktan sonra kendi kahvaltımı yapıyorum. Sonra akşama kadar kendime ayıracak çok vaktim oluyor. Bu vaktimi çoklukla toplumsal medyada, sinema izleyerek ve kitap okuyarak geçiriyorum. ‘Dövmeli Çoban’ isimli bir hesabım var. Burada köydeki hayatımı, hayvancılık faaliyetlerimi ve Sivas’ın hoşluklarını takipçilerimle paylaşıyorum. Çok sakin bir hayat sürüyorum. Akşam hayvanların yemlerini verip onlarla ilgilendikten sonra işim bitiyor. Ben de köydeki arkadaşlarımla buluşuyorum” diyerek köyde geçen bir gününü anlattı.
“30 yaşıma kadar hayatım yalnızca çalışıp bir şeylerin hayalini kurarak geçti. Fakat vakitle o hayallerin yerini ‘faturalarımı nasıl öderim?, borçlarımı nasıl kapatırım?’ kanıları aldı. 30 yaşımdan sonra kurduğum hayalleri gerçekleştirmek için çalışmanın yetmediğini anladım. Zira emeğinin karşılığını hiçbir vakit tam olarak alamadım. İşte tam da o anda gözüm açıldı. Bu vakte kadar hiç sorgulamadığın gerçekler bir anda önüme düştü. ‘Ben ne yaptım kendim için’ dedim ve hayatımı kökten değiştirmeye karar verdim. 30 yaşıma kadar sakin bir hayatın bana nazaran olmadığını düşünüyordum lakin 30 yaşımdan sonra o sakinliğin değerini anlamaya başladım. Gürültüyü değil, huzuru tercih ettim. Koşturmak değil, nefes almak istedim. Sonra bir gün nitekim yaşamak için bir adım attım.”
‘BİLGİYE YATIRIM YAPILMALI’
Türkiye’de tarım ve hayvancılıkla uğraşanların yaş ortalamasının 55 olduğunu söyleyen Berkan, “Yani toprağı, sütü, emeği sırtlayanların birçok artık yorulmuş beşerler. Gençlerse ya kentlere göç ediyor ya da ailesinin bu işten bir şey olmaz yönlendirmesiyle yapmaktan vazgeçiriyor. Aslında problem bu işin para kazandırmaması değil, tekrar tekrar birebir yanlışları yapmakta. Tarlayı ekiyoruz, sonra yağmurun yağıp eser çıkmasını bekliyoruz. Fakat çağ değişti. İmkân varsa sulu tarım yapmak zorundayız. Randımanı artırmadan, bilgiye yatırım yapmadan kimse kazanamaz artık. Dünya değişiyor, toprak bile farklılık istiyor. Bir genç bugün köyde kalacağım diyorsa o yalnızca kendi için değil, bu ülkenin geleceğine umut ekiyor. Zira geleceğin en değerli mesleği yeniden toprağına, hayvanına sahip çıkanlar olacak. Toprağa ne kadar bilgi, emek, sevgi verirsek o da bize o kadar rahmetle döner” diye konuştu.
‘KÖYDE HUZUR VAR’
Geçtiğimiz aylarda Sivas’ın Enleri isimli platformdan, toplumsal medya oylamasıyla Tarım ve Hayvancılık İnovasyon Mükafatı alan Berkan, kent hayatından köy hayatına geçmek isteyenlere şu tavsiyelerde bulundu:
“Kesinlikle birinci etapta sıkılacaklarını bilmelerini istiyorum. Zira bir anda hareketli bir hayattan sakin bir yaşama geçiş yapıyorsunuz. Lakin huzurlu ve güçlü bir aile bağı istiyorlarsa mutlaka köy hayatını tercih etsinler. Çocuklu aileler okul konusunda tereddüt ediyor lakin burada taşımalı eğitim bulunuyor. Gençler de köyde ömür olmadığını düşünüyor lakin bu aslında beklentiyle alakalı bir durum. Şayet çok hareketli bir hayat istiyorsanız alışılmış ki köy hayatında bu türlü bir ömür kelam konusu değil. Köyde hayat genelde sakin geçiyor. Hayat dediğimiz şey büsbütün kendimize ayırdığımız vakit ise bence köyde hayat var.”
