Simon Steggall hayatında birinci defa bir “Belçika dev tavşanı” gördüğü günü unutamıyor. Yıl 2002’ydi. İngiltere’nin Peterborough kentinde düzenlenen TruckFest’e giden Steggall, en büyük evcil tavşan ırklarından biri olan ve sakin mizaçları nedeniyle “nazik dev” olarak da isimlendirilen bu ırkla birinci sefer tanışıyordu. “Onları kendilerine ayrılan o alanda görür görmez bir tane edinmem gerektiğine karar verdim” diyen Steggall bu sempatik tavşanlardan biri sayesinde hayatının kurtulacağından elbette habersizdi.
Dory ismini verdiği tavşan, Steggall’ın meskenine geldiğinde daha bebeklik çağındaydı. Yavru bir tavşan olmasına karşın olağan boyutlardaki birçok tavşandan daha büyüktü. Onu konuta bir kedi pusetiyle getirdiler lakin çok kısa bir mühlet içinde çantaya sığmaz oldu. Büsbütün büyüdüğünde ise 10 kilo ağırlığındaydı ve tıpkı bir köpek üzere tasmayla geziyordu. Steggall bu dev tavşanın iştahın altını bilhassa çiziyor.
Ressam Cassandra Kim’in Dory’nin anısına resmettiği Tavşan Dory (Dory The Rabbit) isimli yağlıboya tablo.
“Bol bol havuç yiyordu alışılmış fakat asla kesmiyordu. Lahana, marul, saman, karahindiba, devedikeni, pelet yem… Bunlarla da kalmıyordu. Zerzevatları kemirmediği vakitlerde, açlığını gidermek için kesinlikle diğer bir şey buluyordu. Bir konut tavşanı olduğu için haliyle bilgisayar kablolarını, mobilyaları, elektrik süpürgesinin hortumunu da kemiriyordu.”
NE BÜYÜKLÜĞÜ NE İŞTAHI; DORY’Yİ ÖZEL KILAN ZEKASI
Fakat Dory’nin en fevkalâde özelliği ne büyüklüğü ne de iştahıydı… Onu özel kılan zekasıydı. Çocukluğundan beri şeker hastası olan Steggall 2004 yılında bir akşam televizyon izlerken şuurunu kaybetmeye başladı. Şeker komasına giriyordu. Acil müdahale olmazsa şeker koması önemli beyin hasarlarına hatta mevte yol açabiliyor. O sıralar evli olduğu ve birlikte günün yorgunluğuyla televizyon izlediği eşi Victoria, yorucu bir mesaiden sonra uyuyakaldığını düşünüyordu; bir şeylerin zıt gittiğini fark etmemişti. Tehlikeyi sezen Dory oldu.
29 Ocak 2004’te BBC’nin internet sitesinde yayınlanan haberde ambulans vazifelisi olarak çalıştığı aktarılan Victoria’nın “Acil servis çalışanıyım ve tavşanın durumu benden evvel fark ettiği için mahcup oldum” kelamlarına de yer veriliyordu.
Normalde uysal ve tipinin karakter özelliğine uygun bir biçimde nazik bir canlı olan Dory, birden harekete geçmiş ve Simon Steggall’ın üzerine çıkıp çılgınca tepinmeye başlamıştı. Göğsüne şiddetle vuruyor, yüzünün her yerini yalıyordu. Steggall’ın eski eşi Dory’nin hareketlerinden bir şeylerin üzücü halde zıt gittiğini fark etti ve derhal ambulans çağırdı.
“Dory’nin bunu nasıl anladığından hala emin değilim. Kimileri evcil hayvanların sahiplerinin hastalandığını ve ölmek üzere olduğunu hissedebildiğini söylüyor. Tahminen de kan şekerimin düşük olduğunu koklayarak yahut kalp atışlarımın hızlandığını duyarak anlamıştır. Her iki durumda da, onun bu davranışları olmasaydı, şu an bu kıssayı anlatıyor olamazdım.”
ÜLKE ÇAPINDA ÜNLÜ OLDU
Simon Steggall komadan çıktıktan sonraki günlerde Dory bir nevi ünlü oldu. Bölgenin lokal gazetesi Hunts Post kıssayı manşetten verirken ve kısa mühlet sonra ulusal basın da mevzuyu takip eder oldu. Hatta Londra’da bir sabah programına çıkmaları teklif edildi. Üretimciler Simon Steggall’a Londra’da dev bir mesken tavşanı için konaklama sağlayamayacaklarını söylediklerinde, dostunun konforunu önceleyen Steggall teklifi kibarca reddetti.
Dünyadaki en büyük tavşan tiplerinden Belçika dev tavşanı (Flemish giant rabbit), 16. yüzyılda Belçika’da geliştirildi. Sadece boyutlarıyla değil, birebir vakitte sakin ve nazik tabiatlarıyla da dikkat çeken bu tavşanların yükleri çoklukla 6-10 kilogram ortasında değişiyor. Uzunlukları ise 70-80 santimetreye kadar ulaşabilen bu canlılar başlangıçta et ve kürk üretimi için yetiştirilmiş olsa da, son yıllarda arkadaş canlısı yapıları sayesinde evcil hayvan olarak da yetiştirilmekte.
Tavşanlara özel bir hayvan sıhhati tertibi Rabbit Welfare Association, Dory’yi “gösterdiği üstün çabalar” karşılığında birinci fahri hayvan üyesi olarak ödüllendirildi ve hayatının geri kalanını dilediği kadar havuç yiyerek ve kablo kemirerek geçirdi. Hayat kurtaran bir tavşan olarak sık sık sahibinin kucağına tırmanıyor hatta vakit zaman altını ıslatıyordu lakin elbette bunlar Simon’ın umrunda değildi. Dory’ye hayatını borçluydu. Kahraman tavşan maalesef tipine nazaran erken bir yaşta şimdi iki yaşında bu dünyadan ayrıldı.
“Dory, şimdi iki yaşındayken apansız ve vakitsiz bir formda vefat etti. Halıdan, mobilyalardan, süpürgeliklerden kopardığı modüller, vefatından sonra ondan kalan küçük anılar olarak kaldı lakin en büyük izi bende bıraktı. Hayatımın geri kalanını onun anısıyla yaşamaya çalışıyorum.”
