Efnan Atmaca – İnsanları güldürmek, ağlatmaktan daha zordur diye söylenir daima. Hele bunu doğaçlama yapmaya çalışıyorsan. Oyun Mahalli taze bir küme. Bu işe gönül vermiş, asıl mesleklerinin yanı sıra sahnede olmayı sevmiş, bunun için uğraş veren isimlerden şurası. Kurulduğu günden beri gerek oyunlarla gerek projelerle tiyatroya takviye veren DasDas’ın gölgesi üzerlerinde. Zira onlar yetişkinlere yönelik hem oyuncu eğitimi hem de doğaçlama tiyatro eğitimleri veren DasDas Akademi’nin mezunları. Geçen yıl akademiden mezun olan isimlerden kurulu Oyun Mahalli, “Doğaçlama Tiyatro” alanında şovlar sunuyor. Oyun Mahalli kendini anlatırken “Ne oynayacağımızı bilmiyoruz siz seyirciler de ne seyredeceğinizi bilmiyorsunuz. Tıpkı memleket hâli üzere ancak bizimki oyun gerçeklik değil. Gelin geceye şahit olun” davetinde bulunuyorlar. Oyun, DasDas’ın Alternatif Sahnesi’nde seyirciyle buluşuyor. Buranın özelliği bir kulüp atmosferinde, rahat bir ortamda oyunları seyretmeye imkan tanıması. Küme Ayşegül Demirel, Beril Lüleci, Burak Akkaya, Cennet Yılmaz, Durul Candemir, Gülşen Sevinç Ünal, İbrahim Uygun, Murat Karaca, Orhan Aydın, Özden Özgüç İnceer ve Veyis Özkan’dan şurası. Kadir Çevik ve Sevda Çevik ise oyunun yöneticileri. Televizyondan tanıdığımız, yeniden öncülleri olan kimi tiyatro kümelerinin gibisi bir oyun sahneliyor Oyun Mahalli. Biliyoruz ki bugün sinema, televizyon ve tiyatro dünyasında başarılı olan pek çok isim emsal başlangıçlarla adım attı mesleğine.
Zekâ ve hazırcevaplık
Önce iki şahıstan oluşan üç küme seyirciden alınan yer bilgisiyle bir nevi demo, ön gösterim sunuyorlar. Seyircinin alkışlarının gücüyle belirlediği demo, uzun versiyonuyla sahneye geliyor. Aslında tıpkı Kadir Çevik’in dediği üzere onları bıraksak saatlerce oynayabilirler ancak uygun bulduğu bir noktada finale geçiyor yönetici. Bunu iki cins yapıyorlar. Ellerinde metin yok. Birbirlerinden aldıkları repliklerle, o an akıllarına gelen fikirlerle kuruyorlar oyunu. Bu öncelikle zekâ ile hazırcevaplık, sonra yetenek ile eğitim ancak her şeyden çok sahnede olmayı sevmeyi gerektiriyor. Benim seyrettiğim kısımda evvel bir düğünden kaçmayla başlayan töre kıssası sonra da işkembecide yıl dönümü kutlamasıyla alevlenen toplumsal medya ve trend eleştirisi barındıran iki oyun yer aldı. Töre kıssası günümüz dizilerinde gördüğümüz ‘absürt’lükleri ti’ye alırken oyuncuları tanımamızı sağladı. İkinci kısımda ise ısınmış olarak sahneye gelen oyuncular hem performanslarını daha üst düzeye taşıdılar hem de günümüze dair ‘yerli yerinde’ tenkitler sundular. Toplumsal medyanın insanı rezil de vezir de edebileceği gerçeğini sorgularken trendlerin nasıl toplumsal infial yaratabileceğini gösterdiler. Çok güç bir iş yaptıkları. Ânında espri üretebilmek, o esprinin seyirciye geçmesini sağlayabilmek büyük maharet. Geceye ve oyuna nazaran öne çıkan isimler var elbette. Ben en çok Gülşen Sevinç Ünal’ın kıvrak zekâsıyla âna özel ürettiği latifelere güldüm. Seyirciden büyük kahkahayı ismini ileride çokça duyacağımıza emin olduğum Veyis Özkan aldı. Yönetici Kadir Çevik’e nazaran onlar sahnede büyük bir risk alıyor. Seyirciyi de riski girmeye davet ediyorlar. Gülmeye en çok gereksinim duyduğumuz bir devirde bu risk alınmaya paha. Oyun Mahalli’nin bir sonraki gösterisi 23 Ocak’ta. Herkesi bekliyorlar. Sizden gülmesi…
