Adına yakışır bir final izledik… Üstün Kupa için dört gözle maça takıldık. Oyun aldı götürdü bizi. Birinci yarıda şova başlayan, kendini fark ettiren ve heyecan yaratan ekip Fenerbahçe oldu. Çabucak söylemeliyiz: Saran idaresi iki içeriden (Musaba ve Mert), bir dışarıdan (Guendouzi) yaramaz çocuklar buldu. Samsunspor karşısındaki yarı final maçında 2 asistle alkışı kapan Musaba dün de alandaydı. Lakin öteki “yaramaz” çocuk, Guendouzi ayağının tozuyla çıktığı Atatürk Olimpiyat Stadı’nda yağmur getiren rüzgara inat, şiddetli golüyle esti…
Oyun başlamadan çok evvel Okan hocanın kaleci tercihlerine, ya da rotasyon uygulamasına bakmadan gözü kapalı yorumlarla ağır tenkitlere yönelenler, o golle haklı (!) çıkmış oldular. Meğer o kalabalık ceza alanı içinden Fransız’ın yaptığı usta işi vuruşu görememişti, kapattığı köşeden yakalanmıştı Günay Güvenç. Her kalecinin başına gelebilecek talihsizlik örneği! Daha öteki şeyler de var: Lemina ile Toreira, İsmail ve Guendouzi’ye karşı ipin ucunu kaçırıyorlardı. Yunus, Barış ve Sane de kendi ayarlarını tutturamadılar. Buna karşılık Icardi’nin oyunu çok sıcaktı. Arkadaşlarını da oyunun içinde tutabilmek için uğraş gösterdi. Hamlede şut attı, kornerlerde başa sıçradı, savunmaya koştu, yardım etti fakat, dahası olmadı. Okan Hoca, Sara ve İlkay’ı kattı oyuna… Oyunun merkezini tekrar kurmaya kalktı, olmadı.
Fenerbahçe çok istekli, coşkulu ve tesirliydi. O nedenle Oosterwolde ile 2. golü de buldular.
80. dakikadan notlarım: Fenerbahçe yüzde 39 topa sahip olma oranı ve 234 pasla daha az görünen taraftı. Lakin daha yanlışsız oynadılar. 5’i isabetli 12 şut attılar. Ceza alanında 8 şutla tehditleri sürdürdüler. İkili çabalarda 53/47, top çalmada 17-14, kornerlerde 6-1 üstünlerdi. Galatasaray yüzde 61 oranında topa sahip oldu. 377 pas yaptı. 45 defa rakip ceza alanına girdi. Lakin bu hacim kaliteye dönüşmedi. Attıkları 6 şuttan 1’i isabetliydi. Ceza alanında yalnızca 4 şut atabildiler.
İşte Tedesco’nun oluşturduğu memnunluk tablosu. Dünkü üzere canlı ve parlak renkler taşıyan palete taktik fırça dokunuşlarıyla özlenen imgelere imza attı, alkışları topladı.
Bırakın benim de alkışlarım var. Halil Umut Meler’e ve saha içindeki tüm emekçilere!.
